BLOG

Hier schrijf ik regelmatig blogs en teksten ter inspiratie!

BUIK VOL ZORGEN

Ze zit, knieën onder haar lijf getrokken. Hangend tegen een van de flanken van de bank. Ze heeft koude voeten, ondanks dat ze dikke sokken aan heeft. Ze heeft er een kussen bovenop gelegd. In de woonkamer brandt een lamp, maar die geeft niet voldoende licht om de kamer mee te vullen. Er hangt een schemer om haar heen. Het scherm van haar laptop geeft een kunstmatige gloed over haar gezicht.

Haar vriend zet een kop thee naast haar neer op tafel en geeft haar een kus op haar voorhoofd. Hij moet nog even wat doen voor werk, zegt ie. Joe, mompelt ze, verdiept in een artikel. Ze leest over zwangerschap en steken in haar buik. En wat dat kan betekenen. Haar 17-weken buik begint inmiddels een beetje zichtbaar te worden. Als een mooie, kleine bolling aan de onderkant van haar buik, net boven haar schaambot. Als ze zelf voor de spiegel staat, ziet ze dat de huid wat strakker staat, het glanst daar net iets meer. Ook van anderen krijgt ze eerste voorzichtige felicitaties.

De tekst die ze op het forum leest, neemt haar zorgen niet weg. Ze klapt de laptop dicht. Focust zich op de televisie die aanstaat, De Wereld Draait Door. Terwijl ze kijkt naar hoe een gast aan tafel geïnterviewd wordt, dwalen haar gedachten weer af. Af naar beneden, naar haar buik. Het zeurt aan de zijkant van haar buik. Continu, latent. Ze maakt zich zorgen. Zou het te maken hebben met stress, zoals de verloskundige laatst had gezegd? Die had haar geadviseerd zich niet zoveel zorgen te maken. Het los te laten, wat meer vertrouwen te hebben.

Maar, de vorige keer ging het mis. Al vroeg in de zwangerschap. Terwijl ze geen moment rekening had gehouden met een miskraam. Het zwanger worden was snel gelukt en de euforie was groot geweest. Dolblij waren ze geweest samen, dat zo’n enorme wens echt zou gaan uitkomen! Tot ze op een nacht enorme buikpijn kreeg. Een krampende menstruatiepijn, die kwam en weer ging. En met die pijn kwam ook het bloedverlies. En daarmee ook een ander verlies. Een droom die nog niet in vervulling ging komen. De moederrol waarvan ze wist dat die haar zo goed zou gaan passen, mocht ze nog niet gaan vervullen.

Dus, hoe goed ze ook begrijpt dat haar verloskundige gelijk heeft, waar haalt zij zelf dat vertrouwen in hemelsnaam vandaan? Hoe kan ze vertrouwen op iets waarover ze maar zo weinig te zeggen had? Ze zorgt ervoor dat ze gezond eet, voldoende rust neemt en geen alcohol drinkt. Maar ook als ze dat dan allemaal zo goed mogelijk blijft doen, is dat nog geen garantie dat het deze keer wél goed zal gaan. Haar zwangerschap voelt meer als een steen in haar buik, in plaats van een baby. Een buik vol zorgen. En ze voelt nog niks bewegen, geen bevestiging van binnenuit. Was het maar een enkel schopje, dat haar kon laten weten ‘ik ben er’. En ik blijf.

Ze was al een keer extra voor controle geweest. Het horen van het hartje had voor even de zenuwen stilgelegd. Ze voelde zich opgelucht, het kindje in haar buik maakte het nog goed. Buiten voelde ze zich wat lichter. Zou het vanaf nu dan wat beter gaan? De lichtheid was echter van korte duur. In de avond thuis waren de gedachten haar hoofd weer binnengewandeld. Klonk het geluid vanmiddag echt wel zo stevig als de vorige keer? Waarom zegt mijn gevoel me dat het niet goed kán gaan? Ik voel nog steeds iets in mijn buik...

Zou ze anders de verloskundige nog eens moeten bellen? Maar wat zou ze haar dan vragen? En wat zou zij ervan vinden als ze alweer ‘voor niks’ belt? Ze pakt haar laptop er weer bij. Alsof ze even weifelt, haalt ze diep adem. Slaat dan haar laptop open en begint opnieuw te typen: stress zwangerschap.

Meer dan 90% van de zwangeren voelt zich wel eens onzeker. Voor de meeste zwangeren is deze onzekerheid van voorbijgaande aard. Echter, er is een groep vrouwen die met grote zorgen, extreme onzekerheid en veel stress hun zwangerschap doorloopt, zonder dat ze op dat vlak adequate begeleiding krijgen. Stress in de zwangerschap heeft gevolgen voor uitkomsten en beleving van de zwangerschap. Loop je tegen deze klachten aan of ken je iemand die hier last van heeft? Blijf er niet mee rondlopen, maar zoek hulp!